Situación actual (II)

Martes 2 de Septiembre. 12:30 del mediodía.

Hallábame yo feliz y contento trabajando en la oficina el día que cumplía un año desde que entré en el mercado laboral cuando de repente, sin previo aviso, me llama mi jefe y me pregunta:

- ¿Qué sabes de “alfresco”?
- Pues se me ocurren un montón de respuestas graciosas, pero ninguna profesional que pueda complacerte ¿por qué?
- Nada, nada, no te preocupes…

Seguí trabajando felizmente.


Miércoles 3 de Septiembre. 9:00 de la mañana.

Hallábame yo feliz y contento trabajando en la oficina cuando de repente, sin previo aviso, suena el teléfono. Contesto amablemente, ya que últimamente estaba lidiando con los usuarios y escucho la voz de mi jefe:

- ¡Hola, buenos días!
- ¡Buenos días jefe!
- ¿Qué tal te encuentras?

Extraña pregunta pensé yo… Nos llevamos bien, es un tío majo… pero me pareció rara…

- Pues bien, aquí currando… – Le comento a qué ando y cómo está todo el percal y me dice…
- Bueno, pues recoge todo, despídete de la gente y enseñale a Programador01 todo lo que sabes de los sistemas de la empresa que el seguirá con tu trabajo.
- ¿Pero ya no vuelvo?
- No, mañana te personas en la oficina. Te han asignado un nuevo proyecto.

Y así, sin más terminó la parte que le tocaba. Enseñó lo que pudo enseñar. Hizo un par de manuales y se despidió de aquellos que habían sido sus compañeros de trabajo durante casi 6 meses.

Esto fue lo que puso en el mail de despedida:

Así es la vida de un consultor (o más bien de alguien que trabaja en una consultara). Hoy estás aquí. Mañana estás allí. Si es que no somos nadie…

NOTA: ¿Y ahora? Pues un mundo nuevo de oportunidades donde aprender y perderse. En cuanto sepa a lo que me dedico (llevo dos días y no tengo ni idea de lo que voy a hacer) intentaré explicarlo aquí.
Lo que pone ahí arriba, es un 90% de realidad. Como siempre he preferido mantener en el “economato” a los personajes, pero os prometo que fue así de rápido.

5 comentarios para “Situación actual (II)”

  1. A min lémbrame a outra historia tal que asín:

    Atopábame eu feliz e contento traballando na oficina cando de súpeto, sen previo aviso, chega un xefe que nin tan sequera era o meu e me di: ¿coñeces XML?

    Respondo: un chisco sí, o típico de traballar con Struts (mentín vilmente, pero todos sabíamos como furrulaban ese tipo de preguntas nesa empresa, non sí?)

    Dito personaxe, con espazo pra dúas moedas de euro entre as paletas vaise pra voltar daí a un par de minutos e me dicir: marchas para XXX mañá, fai as maletas.

    Eu vou ser honrado e tamén vou manter no anonimato o fillo da gran puta de JAVIER CARBALLO.

  2. A historia se repite… ¿será que este gremio está predestinado ao puteo sistemático?

    Que conste que, ainde que foi rápido, no me pareceu mal… O cambio non é para mal (espero) e como xa comentara, era cuestión de tempo que me cambiaran de proxecto. O tema é que me pareceu moi rápido, por iso o comentei.

    Pero bueno, tampouco somos os únicos nesta situación porque para a xente das oposicións máis ou menos funciona así ¿non?

    Por sorte, a min me deixaron na mesma cidade… de momento…

    Saúdos!

  3. De “¿Quien se ha llevado mi queso?”:

    PREPARATE PARA CAMBIAR CON RADIPEZ Y PARA DISFRUTARLO UNA Y OTRA VEZ.

    Supongo que no se referirá solo al trabajo, pero ahí queda.

  4. Nunca se sabe donde está la suerte de cada uno, asi q.. mucho ánimo y al toro! besos

  5. Malditos sean los jefes…. En fín, ánimos y bicos!!!!

Escribe un comentario